Short Sell คือ อะไร ยืมหุ้นมาขาย กำไรตอนลง เสี่ยงตรงไหน

| อ่าน 16 นาที

short sell คือ ทำความเข้าใจง่ายๆ พร้อมตัวอย่างจริง

ประเด็นสำคัญ

  • Short sell คือการยืมหุ้นมาขายในราคาวันนี้ แล้วซื้อคืนเพื่อส่งคืนผู้ให้ยืมในภายหลัง ได้กำไรเมื่อราคาลง
  • ตั้งแต่ 16 เมษายน 2568 ตลาดหลักทรัพย์ให้ขายชอร์ตได้เฉพาะหุ้นในกลุ่ม SET100 และยังใช้เกณฑ์ uptick
  • เกณฑ์ uptick คือราคาเสนอขายชอร์ตต้องสูงกว่าราคาซื้อขายครั้งสุดท้าย
  • กำไรสูงสุดของการขายชอร์ตจำกัดอยู่ที่ราคาขาย แต่ขาดทุนไม่มีเพดานเพราะราคาขึ้นได้เรื่อยๆ
  • นอกจากราคา ยังมีค่ายืมหุ้น ค่านายหน้าสองขา และภาระที่เกิดขึ้นถ้าหุ้นจ่ายปันผลระหว่างยืม

นักลงทุนส่วนใหญ่ทำกำไรจากหุ้นได้ทางเดียว คือซื้อตอนราคาต่ำแล้วขายตอนราคาสูง Short sell กลับลำดับนั้น คือขายก่อนในราคาวันนี้ แล้วซื้อคืนทีหลัง ถ้าราคาลงจริง ส่วนต่างคือกำไร ถ้าราคาขึ้น ส่วนต่างคือขาดทุน

ฟังดูเหมือนแค่กลับด้าน แต่โครงสร้างความเสี่ยงต่างกันมาก คุณไม่มีหุ้นตัวนั้นอยู่ในมือ ต้องยืมมาขาย และต้องคืนวันหนึ่งไม่ว่าราคาจะไปอยู่ที่ไหน ก่อนคิดจะใช้เครื่องมือนี้ ควรเข้าใจกลไก ต้นทุน และกฎของตลาดให้ครบ

ขายชอร์ตทำงานอย่างไร ทีละขั้น

ลำดับของการขายชอร์ตหนึ่งรอบมีสี่ขั้น

  1. ยืมหุ้น ผู้ลงทุนยืมหุ้นผ่านบริษัทหลักทรัพย์ที่ให้บริการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์ พร้อมวางหลักประกันตามที่บริษัทกำหนด
  2. ขายหุ้นที่ยืมมา ส่งคำสั่งขายในตลาดตามปกติ แต่ต้องระบุว่าเป็นการขายชอร์ต และต้องทำตามเกณฑ์ราคาของตลาด
  3. ถือสถานะไว้ ระหว่างนี้คุณมีหนี้เป็นจำนวนหุ้น ไม่ได้เป็นจำนวนเงิน ราคาขึ้นเท่าไร หนี้ก็มีมูลค่าเพิ่มเท่านั้น
  4. ซื้อคืนและส่งคืน ซื้อหุ้นจำนวนเดิมกลับมาจากตลาด แล้วส่งคืนผู้ให้ยืม ปิดสถานะ
ซื้อหุ้นแบบปกติ ขายชอร์ต
ลำดับ ซื้อก่อน ขายทีหลัง ขายก่อน ซื้อคืนทีหลัง
ได้กำไรเมื่อ ราคาขึ้น ราคาลง
กำไรสูงสุด ไม่มีเพดาน ไม่เกินราคาที่ขาย
ขาดทุนสูงสุด ไม่เกินเงินที่ลงไป ไม่มีเพดาน
ต้นทุนระหว่างถือ ไม่มี ถ้าใช้เงินสด ค่ายืมหุ้น และภาระเมื่อหุ้นจ่ายปันผล

แถวกำไรและขาดทุนสูงสุดคือหัวใจของเรื่องนี้ หุ้นที่ขายชอร์ตไว้ 20 บาท ลงได้มากสุดถึงศูนย์ กำไรสูงสุดจึงเท่ากับ 20 บาทต่อหุ้น แต่ราคาขึ้นไป 40 หรือ 60 บาทได้ ขาดทุนจึงไม่มีเพดาน

กฎของตลาดหุ้นไทยที่ใช้อยู่

ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยประกาศว่าตั้งแต่ 16 เมษายน 2568 หุ้นที่อนุญาตให้ขายชอร์ตได้มีเฉพาะหุ้นในกลุ่ม SET100 ผลบังคับทันที หลังผ่านการรับฟังความคิดเห็นและได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ ก.ล.ต. แล้ว ประกาศเดียวกันระบุว่าการขายชอร์ตยังต้องเป็นไปตามเกณฑ์ uptick คือให้ใช้ราคาที่สูงกว่าราคาซื้อขายครั้งสุดท้าย

เรื่อง สิ่งที่ตลาดกำหนด
หุ้นที่ขายชอร์ตได้ เฉพาะหุ้นในกลุ่ม SET100 ตั้งแต่ 16 เมษายน 2568
เกณฑ์ราคา uptick ราคาเสนอขายชอร์ตต้องสูงกว่าราคาซื้อขายครั้งสุดท้าย
ถ้าคำสั่งไม่ตรงเกณฑ์ราคา ระบบซื้อขายของตลาดปฏิเสธคำสั่ง ตามที่ระบุในเอกสารสรุปผลการรับฟังความคิดเห็น
รายชื่อหุ้น เว็บไซต์ตลาดหลักทรัพย์มีหน้ารายชื่อหลักทรัพย์ที่ขายชอร์ตได้

SET100 คือกลุ่มหุ้นขนาดใหญ่และสภาพคล่องสูง 100 ตัว ซึ่งมีการทบทวนรายชื่อเป็นระยะ หุ้นที่ขายชอร์ตได้วันนี้อาจหลุดจากรายชื่อในรอบถัดไป ความรู้พื้นฐานเรื่องดัชนีและกลุ่มหุ้นดูได้ที่ ดัชนี SET คือ

เกณฑ์ uptick ทำงานอย่างไรในทางปฏิบัติ

สมมติราคาซื้อขายครั้งสุดท้ายของหุ้น ง คือ 30.00 บาท และช่วงราคาของหุ้นระดับนี้คือ 0.25 บาท ภายใต้เกณฑ์ uptick ราคาเสนอขายชอร์ตต่ำสุดที่ส่งได้คือ 30.25 บาท ส่งที่ 30.00 หรือต่ำกว่าไม่ได้

ผลในทางปฏิบัติคือคุณไล่ขายตามราคาที่กำลังร่วงไม่ได้ ต้องตั้งรอให้มีคนมาซื้อในราคาที่สูงกว่าราคาล่าสุด ในวันที่ราคาลงแรงต่อเนื่อง คำสั่งขายชอร์ตอาจไม่ถูกจับคู่เลย เกณฑ์นี้ตั้งใจไว้เพื่อลดแรงกดดันซ้ำเติมราคาที่กำลังลง วิธีอ่านตารางช่วงราคาดูได้ในบทเรื่อง แนวรับ แนวต้าน

ตัวอย่างสมมติ ขายชอร์ต 1,000 หุ้น สองฉากทัศน์

ตัวอย่างสมมติ คุณยืมหุ้น จ ซึ่งอยู่ในกลุ่ม SET100 จำนวน 1,000 หุ้น ขายชอร์ตที่ 50.00 บาท ถือสถานะไว้ 30 วัน สมมติค่ายืมหุ้น 3% ต่อปีของมูลค่าหุ้นที่ยืม และค่านายหน้ารวมภาษีราว 0.17% ต่อขา

รายการ ราคาลงไป 44.00 บาท ราคาขึ้นไป 58.00 บาท
เงินจากการขายชอร์ต 50,000 บาท 50,000 บาท
เงินที่ใช้ซื้อคืน 44,000 บาท 58,000 บาท
ส่วนต่างราคา กำไร 6,000 บาท ขาดทุน 8,000 บาท
ค่ายืมหุ้น 30 วัน (3% ต่อปี คิดจาก 50,000) ราว 123 บาท ราว 123 บาท
ค่านายหน้าสองขา (สมมติ) ราว 160 บาท ราว 184 บาท
ผลสุทธิ กำไรราว 5,717 บาท ขาดทุนราว 8,307 บาท

สังเกตว่าราคาเคลื่อนห่างจาก 50 บาทในระยะใกล้เคียงกัน แต่ฝั่งขาดทุนหนักกว่า และต้นทุนยังกินกำไรทุกวันที่ถือ ค่ายืมจริงต่างกันตามหุ้นและบริษัทหลักทรัพย์ ค่านายหน้าจริงของแต่ละโบรกเกอร์ดูได้ที่ ค่าคอมมิชชันซื้อขายหุ้น

ต้นทุนที่คนขายชอร์ตมักลืม

  • ค่ายืมหุ้น คิดตามระยะเวลาที่ยืม ถือนานยิ่งจ่ายมาก
  • ค่านายหน้าสองขา ทั้งตอนขายและตอนซื้อคืน
  • ภาระเมื่อหุ้นจ่ายปันผล ผู้ให้ยืมยังคาดหวังผลตอบแทนเท่ากับถือหุ้นเอง สัญญายืมหุ้นมักกำหนดให้ผู้ยืมชดเชยเงินเท่าปันผล อ่านเงื่อนไขในสัญญาของบริษัทหลักทรัพย์ให้ชัด
  • หลักประกันที่ต้องเติม เมื่อราคาขึ้น มูลค่าหุ้นที่ค้างคืนเพิ่มขึ้น บริษัทหลักทรัพย์อาจเรียกให้วางหลักประกันเพิ่ม
  • การถูกเรียกคืนหุ้น ผู้ให้ยืมขอคืนหุ้นได้ตามเงื่อนไขสัญญา ซึ่งอาจบังคับให้คุณซื้อคืนในจังหวะที่ไม่ได้เลือกเอง

ความเสี่ยงที่ต่างจากการซื้อหุ้นทั่วไป

ความเสี่ยงอื่นที่ต้องชั่งน้ำหนัก

  • เวลาไม่ได้อยู่ข้างคุณ คนซื้อหุ้นดีรอได้หลายปี คนขายชอร์ตจ่ายค่ายืมทุกวัน
  • แนวโน้มระยะยาวของตลาดหุ้นมักขึ้นตามการเติบโตของเศรษฐกิจ การขายชอร์ตจึงสวนทางกับลมหลัก
  • ข่าวที่ทำให้ราคากระโดดขึ้นข้ามคืน เช่น การประกาศซื้อกิจการ ไม่ได้ให้โอกาสคุณออกที่ราคาที่ตั้งไว้
  • เกณฑ์ uptick ทำให้เข้าได้ยากในวันที่ราคาลงแรง

เรื่องการตั้งจุดตัดขาดทุนและการจำกัดขนาดสถานะ อ่านได้ที่ Cut Loss คือ

ขายชอร์ตต่างจากขายหุ้นที่มีอยู่ในพอร์ตอย่างไร

มือใหม่บางคนสับสนระหว่างการขายชอร์ตกับการขายหุ้นที่ตัวเองถืออยู่แล้ว ทั้งสองแบบส่งคำสั่งขายเหมือนกัน แต่ผลหลังจากนั้นต่างกันมาก

ขายหุ้นที่ถืออยู่ ขายชอร์ต
หุ้นมาจากไหน หุ้นของคุณเอง หุ้นที่ยืมมา
หลังขาย จบรายการ ได้เงินสดกลับมา ยังมีหนี้หุ้นค้างอยู่ ต้องซื้อคืนวันหนึ่ง
ราคาขึ้นหลังขาย พลาดกำไรส่วนที่เหลือ ไม่ได้ขาดทุนเพิ่ม ขาดทุนเพิ่มตามราคาที่ขึ้น
เกณฑ์ราคา ส่งราคาใดก็ได้ภายในกรอบของวัน ต้องทำตามเกณฑ์ uptick
หุ้นที่ทำได้ ทุกหุ้นที่ถืออยู่ เฉพาะหุ้นในรายชื่อที่ตลาดอนุญาต

การขายโดยไม่มีหุ้นอยู่ในมือและไม่ได้ยืมมาก่อน เรียกว่า naked short selling ในเอกสารสรุปผลการรับฟังความคิดเห็นของตลาดหลักทรัพย์มีผู้เสนอให้พัฒนาระบบตรวจจับรายการแบบนี้ให้ดีขึ้น นั่นสะท้อนว่าการขายชอร์ตที่ถูกต้องต้องมีหุ้นที่ยืมมารองรับเสมอ ถ้าบริษัทหลักทรัพย์ไม่ได้ยืนยันการยืมหุ้นให้คุณ อย่าส่งคำสั่งขายหุ้นที่ไม่มีในพอร์ต

อีกจุดที่ควรรู้คือ การขายชอร์ตใช้กับบัญชีและบริการเฉพาะ บัญชีเงินสดทั่วไปที่เปิดไว้ซื้อหุ้นมักยังไม่มีบริการนี้ ต้องสมัครเพิ่มและผ่านการประเมินความเหมาะสมตามที่บริษัทหลักทรัพย์กำหนด

ใครใช้การขายชอร์ต และใช้เพื่ออะไร

การขายชอร์ตไม่ได้มีไว้เก็งราคาลงอย่างเดียว ผู้ใช้หลักในตลาดมีอยู่สามกลุ่ม

ผู้ใช้ เป้าหมาย ตัวอย่าง
ผู้ดูแลสภาพคล่อง ให้มีราคาเสนอซื้อขายต่อเนื่อง ขายชอร์ตเพื่อรองรับคำสั่งซื้อในหลักทรัพย์ที่ตนดูแล
ผู้บริหารความเสี่ยงพอร์ต ลดผลกระทบเมื่อตลาดลง ถือหุ้นในพอร์ต แล้วขายชอร์ตหุ้นในกลุ่มเดียวกันไว้ป้องกัน
ผู้เก็งกำไร หากำไรจากราคาที่คาดว่าจะลง เห็นว่าราคาสูงเกินพื้นฐาน

นักลงทุนรายย่อยที่อยากป้องกันพอร์ตจากตลาดขาลง มีเครื่องมืออื่นที่โครงสร้างชัดเจนกว่าการยืมหุ้นรายตัว เช่น สัญญาซื้อขายล่วงหน้าบนดัชนี ซึ่งมีกลไกและความเสี่ยงของตัวเอง อ่านพื้นฐานได้ที่ ฟิวเจอร์ส คือ

เช็กลิสต์ก่อนตัดสินใจขายชอร์ตครั้งแรก

  • หุ้นที่สนใจอยู่ในรายชื่อหลักทรัพย์ที่ขายชอร์ตได้ของตลาดหลักทรัพย์ ณ วันนั้น
  • บัญชีของคุณเปิดบริการยืมหุ้นแล้ว และคุณอ่านสัญญาเรื่องค่ายืม การชดเชยปันผล และการเรียกคืนหุ้นครบ
  • รู้ช่วงราคาของหุ้นตัวนั้น และเข้าใจว่าเกณฑ์ uptick จะบังคับให้ส่งราคาเท่าไร
  • กำหนดราคาซื้อคืนเพื่อตัดขาดทุนไว้ล่วงหน้า และคำนวณขาดทุนสูงสุดเป็นบาท
  • คำนวณค่ายืมตามระยะเวลาที่คาดว่าจะถือ บวกค่านายหน้าสองขา
  • เช็กปฏิทินว่าหุ้นจะขึ้นเครื่องหมายปันผลหรือประกาศผลประกอบการระหว่างที่ถือหรือไม่
  • มีเงินสำรองพอวางหลักประกันเพิ่มถ้าราคาขึ้น

ถ้ายังตอบไม่ได้ครบทุกข้อ ทางที่ปลอดภัยกว่าคือยังไม่เริ่ม เงื่อนไขการยืมหุ้นและหลักประกันของแต่ละบริษัทหลักทรัพย์ต่างกัน สอบถามรายละเอียดกับบริษัทหลักทรัพย์ที่คุณใช้ และติดตามประกาศเกณฑ์การขายชอร์ตล่าสุดจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยหรือ ก.ล.ต.

แหล่งอ้างอิง

  1. ตลาดหลักทรัพย์ฯ จัดให้มีมาตรการใหม่เพิ่มเติมในการดูแลการซื้อขายหลักทรัพย์ หลังสิ้นสุดมาตรการชั่วคราว เพื่อสร้างเสถียรภาพตลาดหุ้นไทยต่อเนื่อง | ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
  2. สรุปผลการรับฟังความคิดเห็น: การปรับปรุงมาตรการเพื่อยกระดับความเชื่อมั่น | ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย